Zamek w Gniewie to tak naprawdę solida zakonna strażnica na zachodnim brzegu Wisły, której budowę rozpoczęto jeszcze w roku 1283. Podobnie jak w przypadku innych twierdz, również i tu budowę powierzono przyszłemu komturowi obiektu Dietrichowi von Spira. Na budowę poświęcono niemal 40 lat. W tym czasie powstał zarówno 6 metrowy mur w kształcie czworoboku wraz z wieżyczkami, warownia, kaplica oraz budynek ostatniej obrony tzw. stołp
Twierdza 3 krotnie zmieniała właścicieli. Po raz pierwszy w 1464 pod wodzą hetmana Piotra Dunina, który po niemal 9 miesiącach wydarł twierdzę krzyżackim wojskom. Po raz drugi w 1626 zostały zajęte przez wojska szwedzkie po bitwie na otwartym polu oraz 3 raz rok później po odbiciu jej z rąk szwedów przez hetmana Stanisława Koniecpolskiego. Od tego czasu, pomimo iż zamek wciąż pełnił funkcje wojskowe już nie miał takiego znaczenia militarnego. Ostatecznie po przerobieniu garnizonu na magazyn zbożowy w 1855 roku częściowo rozebrano mury obronne oraz zasypano fosę. Natomiast rok później w 1856 roku rozpoczęto przebudowę warowni na więzienie.
W swojej późniejszej historii zamek miewał jeszcze militarne epizody: jako wojskowy magazyn amunicji, oraz placówka szkoleniowa oddziałów hitlerjugend.